Sevgi ve İlişkilerin Kaos Teorisi

Bir kasırgayı başlatan kelebeğin kanat çırpışı, şişedeki notu okyanusun öte yakasına taşıyan dalga, metro vagonunun diğer ucunda durup hayatını kurtaran insan.

Matematikçilerin, evrendeki karmaşık sistemleri — bir fırtınanın izlediği yol, bir plajdaki kumun oluşumu ya da bir kırdaki yaban çiçeklerinin büyümesi gibi — tarif etmek için bir yöntemi var. Buna Kaos Teorisi deniyor. Tek bir olayın, tek bir karşılaşmanın nasıl olağanüstü sonuçlar doğurabileceğini açıklayan bir teori: bir kasırgayı başlatan kelebeğin kanat çırpışı, şişedeki notu okyanusun öte yakasına taşıyan dalga, metro vagonunun diğer ucunda durup hayatını kurtaran insan. Başka insanlarla ilişkilerimizin kaderini açıklayan bir teorimiz yok, ama bence bu ona epey yaklaşıyor.

Hayatımız boyunca sınırlı sayıda insanla tanışırız ve kimlerle karşılaştığımız hayatımızın akışını belirler: ne kadar mutlu olduğumuzu, kendimizi ne kadar güvende hissettiğimizi, sevgiyi bulup bulamayacağımızı. Hepimiz bir topluluğun parçası olmak isteriz. Hepimiz bir yere ait olmak isteriz. İnsani bağ gerçekten bir hayatta kalma meselesi. Bizi anlayan insanları bulma arayışı, astrofiziğin en ileri sorularından daha önemli bir problem. Dostluk arzusu, bizi sabahları yataktan kaldıran ve günlerimizin uğultusu içinde yürüten umuttur. Ama sevgi ve dostluk, kolayca tasarlayıp çözebileceğimiz problemler değil. Olasılık yasaları tek başına kimlerle ve nasıl karşılaşacağımızı açıklayamaz. Bize gerçekten dokunan biriyle tanıştığımızda hissettiklerimizi tarif edemez. Tek bir insanın hayatımızı nasıl değiştirebileceğini öngöremez.

İnsani bağ gerçekten bir hayatta kalma meselesi.

Ama eminim ki çaba, yaratıcılık ve iyi bir tasarımla o sihrin gerçekleşmesini biraz daha olası kılabiliriz. İnsancıl ağı bu yüzden kuruyorum: beğeniler üzerine değil, sevgiler üzerine kurulu, seni tutkularını paylaşan insanlarla buluşturan bir yer. Senin gibi düşünen tutkulu insanların toplulukları; paylaştıkların, senin sevdiklerini seven insanlar tarafından görülür. Birkaç kıvılcım böyle çakılır — yeni arkadaşlar edinesin ve sonra sevdiğin şeyleri çevrimdışı dünyada da birlikte paylaşasın diye.

Gerçek dünyada sevgiyi bulmanın ve yeni ilişkiler kurmanın bilimsel bir yöntemi yok. Bazen işler öylece, tuhaf ve olağanüstü biçimlerde oluverir. Ama yapabileceğin bir şey var ve hayatını sonsuza dek değiştirebilir: merhaba demek. Böylesine basit ve dostça bir jest yaptığında neler olabileceğini asla bilemezsin. Bu, yeni ve güzel bir şeyin, hayal bile edemeyeceğin bir şeyin başlangıcı olabilir.

Yapabileceğin bir şey var ve hayatını sonsuza dek değiştirebilir: merhaba demek.

Peki, ne bekliyorsun? Dışarıda tıpkı senin gibi o kadar çok insan var ki. Daha insancıl bir internet için dilekçeyi imzala ve daha iyi bir çevrimiçi dünyada yanında olmasını isteyeceğin bir kişiyi düşün. Ona kartını gönder. Merhaba de ve dünyanı sev.